La ora
kokineto estis bekanta en la ĝardeno kaj trovis grenon da tritiko:
---Kiu volas veni kun mi por semi tiun
grenon da tritiko?
Kaj la anaso diris:
---Mi ne iros.
Kaj la pavo diris:
---Mi laciĝos.
Kaj la ora kokineto diris:
---Mi sola semos ĝin.
Kiam la tritiko estis kreskinta kaj matura,
la ora kokineto diris:
---Kiu volas veni kun mi por alporti la
tritikon al la muelejo?
Kaj la anaso diris:
---Mi ne iros.
Kaj la pavo diris:
---Mi laciĝos.
Kaj la kokineto diris:
---Mi sola alportos ĝin.
Kiam la tritiko estis muelita kaj farita
faruno, diris la kokineto:
---Kiu volas veni kun mi por fari la panon?
Kaj la anaso diris:
---Mi ne iros.
Kaj la pavo diris.
---Mi laciĝos.
Kaj la kokineto diris:
---Mi sola knedos ĝin.
Kiam la pano estis bakita kaj oriĝinta, diris
la kokineto:
---Kiu volas manĝi kun mi la bontritikfarunan
panon?
Kaj la anaso kriis:
---Miii, kiu estas via amiko!
Kaj la pavo kriis:
---Miii, kiu iam estis via amiko!
Sed la ora kokineto kriis:
---Ne, ne kaj ne! La pano estas por miaj
kokidoj kiuj estas etaj, kaj por mi.Tiii, tiii, tiii!
El
la kolektaĵo "Estis iam ...", elektitaj rakontoj de Herminio
Almendros
Kopirajto:
Maria Julia Cárdenas Cápiro © 2000
stato de finiteco
estigo: decembro. 2000
lasta kontrollegado kun korektoj: de Vilhelmo Lutermano, aprobita
de la tradukinto decembro 2000
finredakto:
Lasta ŝanĝo: